Twee weken later …

Inderdaad twee weken later, al twee weken met de voetjes op Belgische bodem en ik heb al geleefd als nooit tevoren. Zus, Steffi & Jill stonden me op te wachten op de luchthaven en de afspraakjes-storm was begonnen, elke dag stond de agenda vol geboekt en deed ik dingen die “10 maand geleden” waren. Ik leefde op de vele zonne-energie die ik in Thailand opdeed en slaagde er niet in om op deftelijke uren te gaan slapen en/of op te staan. Voor 5 dagen lang werd ik precies om 7.03 am wakker. Een normaal mens zou zich omdraaien en terug in slapen vallen, ik werd wakker en bleef wakker. Nu twee weken later geeft de jetlag zich over en past mijn slaapritme zich aan aan Belgisch tijd.

De thuiskomst voelde heerlijk en warm aan. Plots besef je wat je hebt achter gelaten en hoe geliefd je bent. België is al bij al niet zo slecht. Het bezit over zijn eigen charmes.

Ondertussen zijn de eerste foto’s ook afgedrukt, de albums gekocht en kan het samenstellen beginnen. Met een glimlach op mijn snoet denk ik terug aan al dat mooie die mij de voorbije 10 maand is overkomen. Het lijkt behoorlijk unreal, een droom, maar tegelijk iets unieks, iets gek, iets waar geen woorden voor zijn.

Maar een hoofdstuk sluit je nooit af zonder een speciaal dankwoord.

Dus dank aan
- “a girl who means the world to me: spoony” (stephanie).

Missie, wat ik met jou meegemaakt hebt is iets om nooit te vergeten. We had something special in our own way. De uren, dagen en maanden die ik met jou heb doorgebracht, zijn uren, dagen en maanden om te koesteren. Stiekem wou ik dat het allemaal wat langer duurde. Maar het lot bracht je weer naar Antwerpen stad, en het Thaise geluk brengt je hopelijk naar Amsterdam. Ik gun het jou van harte.


- madam Debbie

Je verliet me sneller dan verwacht, jammer want die laatste maand hadden we het net zo goed. Ik heb je gemist daar in Sydney. Er was iets tussen ons, en ik had steeds het gevoel dat het meer had kunnen worden. Misschien lukt ons dit wel in België op een of andere farmerparty. Ik doe mijn best om jou zo snel mogelijk op te zoeken!


- Marie

Mariechen, thanks for coming to Belgium this weekend. I really enjoyed it. You see,where ever we are, we can always make fun! I loved it to show you “my part” of Belgium and I really look forward to join you in Germany. I finally find the picture and this how we looked on the Gentse feesten:


- Grieteken & Danneken

Het koppel die het in België gaat proberen.. en dat lijkt goed te lukken! Ik wens jullie veel succes en hopelijk overleefd Dan de winter. Dan, you can do it!

- Saartjen en scotteken

Ons Saartje die achter gebleven is. Miss, jij bent misschien jaloers op ons hier, maar ik zen nog steeds heel jaloers op jou. Jij daar in het mooie Dee Why met uwe Scott Timmony! Mooie vooruitzichten! Ik hoop héél hart dat jullie ooit nog eens kan komen opzoeken. Mak dan op de zetel slapen? :-)


- Lieneke

Pas naar het einde toe, leuke avonturen beginnen beleven (naakte mannen spotten enz :-) ) But I really really enjoyed being in your company. Je weet het of je weet het niet, maar ik heb iets met Nederland, dus mij zie je zeker eens opduiken in Alkmaar. Op vakantie naar Nederland, whi ! Ik heb al gehoord dat je goed bezig zijt met de draad terug op te nemen, dus doe zo voort!


- Marije

Die gekke hollandse :-) Thanks voor de gekke momenten die ik met jou beleefd heb. Veel succes met school en je visa aanvraag. Ik weet dat je er hard voor werkt, dus ik hoop echt wel dat het je lukt om in je droomland te kunnen blijven! We keep in touch!

Maar ook jullie daar, mijn trouwe lezertjes dank ik van harte! Het doet heel veel plezier om steeds te horen dat jullie trouw op post bleven. Voorlopig zal het bloggen een beetje stil gelegd worden, want ik heb besloten ff thuis te vertroeven. Maar van zo dra ik er terug op uit trek, hoor je het wel!

Ik heb jullie lief !

x x x

Anne is ...

terug thuis!

Thailand - final episode

Het lijkt alweer een tijdje geleden dat die fameuse nachttrein ons afdropte in het hete Chang Mai. Vooral omdat we ondertussen alweer een 200 km verder zijn gereisd richting Chang Rai. Het meest noordelijke punt van onze reis en tevens ook onze laatste stop voor we terug koers zetten richting Bangkok.

Maar nu ga ik wel heel snel met vertellen, niet? Dus laat ik maar beginnen waar ik vorige keer geeindigd was: aankomst in Chang Mai, dwz : opzoek naar accomodatie. We kwamen na ff zoeken en rondlopen met onze backpack in vroege ochtendzon terecht in Ben's guesthouse. Wat ik persoonlijk uitroep tot beste guesthouse in heel thailand. Niet de meest luxuese kamer, maar proper, verzorgd en geen ongedierte, gratis internet en gratis fietsenverhuur. Bovendien ook een supergoedkoop restaurant geleden in de achtertuin en een supermadam, genaamd Mau, als gastvrouw. Dit alles voor 250Bath de nacht (ff omrekenen, hou u vast, 5 Euro maw 2.5Euro per persoon.) We hadden het daar dus goed getroffen.

Diezelfde dag er nog op uitgetrokken met de fiets. Twee westerlingen op een te kleine fiets in het drukke thaise verkeer trok best aandacht, dus werden we vaak nagekeken of nageroept :-). Maar wij hadden plezier ze. Zeker toen we ontdekten dat Chang Mai een echt shopparadijs is. Dus we zetten onze fiets snel aan de kant en trokken te voet verder om de winkeltjes te kunnen doen. Na lunch sprongen we terug op onze velo en racete we door het stad. Toen Steph (op een behoorlijk lompe manier) gewond raakte aan haar kleine teen, waardoor we een tussenstop maakten bij de apotheker waar we voor 6B (12 eurocent) 1 pleister en 1 pakje tissues kochten om haar teentje te verzorgen. We fietsten verder door de warmte en bezochten enkele (van de zovele) tempels in Chang Mai. De temperatuur bleef stijgen, een smoothie kon ons niet meer afkoelen dus besloten we om terug te rijden naar het guesthouse. Tegen de avond vormt het centrum van Chang Mai zich om tot een van de grootste in- en outdoor shoppingcentra van heel thailand. Those 2 chicas here went crazy when they saw that! We beleefden er een goede avond met al dat afdingen en al die zotte thaien die u van alles willen verkopen aan veel te hoge prijzen.

Op dag 2 waren we in de voormiddag weer sportief en fietste we naar de bloemenmarkt. In de namiddag begon ik uit pure frustratie de vlechten uit mijn haar te frutselen. Mau bood al snel haar hulp aan en iets later deed Steph dat ook. Met zen 3en zaten we te zweten tot mijn haar er weer normaal uitzag en content dat ik was, want ik was mijne uitgroei echt beu!

Op dag 3 deden we iets dat ik niet snel zal vergeten. We bezochten mijn lievelingsdiertjes: DE TIJGERS! We hadden de keuze om bij de grote tijgers (7 maand oud) of de babytijgers (3 maand oud) te gaan in de kooi voor 20min. Toen we de omvang van de grote tijgers zagen, was de beslissing snel gemaakt: de kleintjes! Het was zo een speciale ervaring om in een kooi met die onschuldige tijgertjes te zitten. Waauw, ik was precies met mijn eigen Karamelleke aant spelen alleen waren hun nageltjes ietsiepietsie scherper :-) Foto's zet ik zo snel mogelijk na thuiskomst online. Nadien nog een bezoekje gebracht aan mama en papa tijger en aan de 8 tijgers in de veel te kleine kooitjes. Mijn kodak had veel werk, want ik vind dat zo mooie en fasinerende dieren.
Anyway ... in de namiddag was het alweer tijd om onze zak te maken. 's Avonds deden we alweer iets geks we gingen naar de movies in het thai. De cinema was gelegen in een shoppingcenter waar je misschien 5 westerlingen tegenkwam, dus je kon het al raden in de filmzaal waren we dus ook de enigste westerlingen. We moesten een film kiezen op goed geluk, want er sprak daar niemand Engels. De film was wel Engels ondertiteld, dus we konden het verhaal wel volgen. En zonder het te weten hadden we er best nog een mooie film uitgekozen. Alweer een ervaring rijker.

De volgende dag (dinsdag) hopte we de bus op, V-class (grijns) al wisten we zelf niet wat dat betekende, achteraf bleek dat keiluxues te zijn te vergelijken met first class op een vliegtuig. Twee uurtjes later kwamen we aan in Chang Rai, we hadden er een resort met zwembad geboekt omdat we het plonsen in het water al miste. Toen we de volgende dag op uitstap wouden gaan bleek dit een beetje een tegenvaller te zijn want alles ging met privecars wat best duur uitkomt, te duur! Dus geen uitstap, misschien is er wel iets in het dorpje zelf te beleven, ook n tegenvaller. Behoorlijk saai! Enkel een avondmarktje.

Int algemeen de laatste dagen van ons reisje vallen dus een beetje tegen, bovendien is het beginnen regenen waardoor we verplicht werden om binnen te blijven en film te kijken. Maar op deze manier kunnen we ons dus goed voorbereiden op de shock van ons leven: terug naar Belgie, bij de mama en papa gaan wonen :-)

Vanavond (zaterdag) vliegen we terug naar Bangkok, morgen brengen we door al shoppend en 's avonds neem ik afscheid van mijn boezemvriendje en tevens ook "mijn" spoonieke: Stephanie! En heel laat die avond (0.20h) spring ik op het vliegtuig richting Londen/Brussel.

Ik neem nu afscheid van jullie, maar niet getreurd ik laat mij hier zeker nog horen, hier op mijn blog. Ik dank jullie alvast voor jullie trouwe komst! Veel liefs en een zonnige zoen van ...

Anneke x x

Thailand : episode 4

Hello daar, welkom in het noorden. Goede reis gehad? Onze reis hierheen was best wel de moeite om naar huis over te schrijven ... and that is exactly what I will do right now!

Waar was ik gebleven in mijn verhalenboek? mmm ... that's right, hoofdstuk 'Koh Tao'. Even samenvatten "wat had Koh Tao ons te bieden?" Eerst en vooral niet te veel goed weer, eigenlijk 5 dagen bewolkt weer gehad met af en toe een zonnestraaltje. Ook (veel) regen gezien, wat de activiteiten beperkte tot: op het strand zitten tot het begon te regenen, shopkes doen of movies kijken in de bar. Eigenlijk keigezellig; je ligt op kussens, kijkt met zen allen naar n bekende film op groot scherm en besteld ondertussen eten en drinken. Meer moet da niet zijn, lekker chill.

Koh Tao is de grootste en goedkoopste plaats in de hele wereld om te leren duiken. Aangezien mijn drang om te duiken heel klein is, paste ik dus. Maar ons Stephanie waagde haar wel aan een introductieduik. Dus op woensdag, een dag waarop de zon niet scheen, bevonden we ons dus op de boot richting riff. Ik ging snorkelen met Will en the girls begonnen aan hun duikoefenen. Af en toe nam ik zelf ook eens n kijkje onder water bij the girls. They did a pretty good job! Bovendien was het water 30 graden, wat er voor zorgde dat ik liever in het water zat dan op de boot.

's Avonds breekt er in elke bar een echte party los. Cocktails en buckets vliegen er de deuren uit. Wel plezant, voor het eerst n echte beachparty bij gewoond. Je moet wel oppassen dat u voeten niet nat worden :-) Dus alweer veel mensen ontmoet. veel keer ons verhaal gedaan en ook vele verhalen terug gekregen, zo hebben we het graag.

Maar na 5dagen was het tijd voor ons om door te gaan, we haalden dus ons geld boven en boekten een boot, bus en trein richting Chang Mai. Onze laatste boottocht wordt een vrij hevige (de Marie-Louise ging op en naar, maar ook naar links en naar rechts ze!) We overleven het beide zonder zeeziek te worden. Van de boot meteen op de bus, waar we ons de komende 10u zullen bevinden. Een ware hel, rechtop slapen is voor mij onmogelijk dus kronkel ik mijn in alle andere posities om toch iets of wat van slaap te vatten. Om 4u in de morgen drop die bus ons eindelijk af .. in het midden van Bangkok stad. Daar stonden we dan, slaperig en zonder plan. Dus maar snel een plan gemaakt en ons naar Grand China Princess hotel laten voren, waar we in de lobby nog ff verder geslapen hebben. Goede zetels hebben ze daar! Ik lag snel te ronken ze. Rond half 7 ons hele huishouden (lees: onze zakken) verhuist naar het kantoor van Co van Kessel en gaan ontbijten in het luxuese hotel, waar de prijs er ook naar was.

Om 8u nam Ami (assistente van Co, een nederlander die in Thailand woont) ons mee op een fietstocht door Bnagkok. We reden letterlijk door de thaien hun keuken en woonkamer, door de lokale marktjes, langs het water en af en toe waagde we het ons om een drukke straat te kruisen. Ami was een Thaise die Engels sprak en zwierde er af en toe een woord Nederlands tussen zoals "we gaan", "afstappen", "rechtsaf", "opgepast voor je hoofd". Echt een zalig madammeke! Na de fietstocht voelde we ons nog moe-der dan ervoren. We sleepte ons door Chinatown, maar daar hadden we snel genoeg van, dus keerde we terug naar het hotel waar we onuitgenodigd aan het zwembad legde, gelegen op de 23ste verdieping met uitzicht over heel bangkok. De zon scheen, dus we dommelde al snel in. Na een overdosis zon slenterde we nog een beetje van hier naar daar tot het eindelijk tijd was om naar het treinstation te vertrekken. De trein bracht ons tot verbasing: een klein, maar toch groot genoeg, kamertje superhandig om te relaxen en te slapen. We drukten op de bell en de man van dienst kwam ons bed maken, bracht ons eten of sluitte de gordijntjes voor ons. Zalig!

We hadden slaap in te halen, dus om 8u ging het ligt uit en zweefde we richting dromenland ... om 8am de volgende dag kwamen we aan in Chang Mai en we konden er weer tegen aan!

Thailand : episode 3

In Railay beleefde we nog een laatste leuke avond in (en op de dansvloer van) de junglebar. Een bar letterlijk gelegen in de jungle, wat zorgde voor extra hitte, extra beestjes en extra sanitaire voorziening problemen :). Net voor zonsopgang lagen we in ons bedje, lang konden we niet slapen want de volgende dag reisde we over zee, land en zee naar Koh Samui(stop nummer 4, eiland nummer 3). Een lange 10u durende trip, gelukkig ontmoeten we 2 zotte Canadeese grieten die deze 2 vermoeide Belgjes wakker houden met hun gekke humor.

De vermoeideheid begint zich een beetje op te stappen want in Koh Samui kwamen we oog in oog te staan met het hardste bed en kopkussen in heel thailand. Gelukkig beleefden we er 2 mooie dagen op ons privae foorheet strand, waar ik van profiteerde en er overdag lekker indommelde op het witte zachte zand. We boekte er een around-the-island-tour, zodat we voor een goed prijsje ineens het hele eiland hadden gezien. 's avonds waagden we aan de partystad die er behoorlijk leeg bij lag en schuivelde we de plaatselijke winkeltjes af. Voor het eerst in 10dagen zagen we terug regen.

Na almost 14 dagen on the road werd het tijd om te planning eens te herbekijken en aan te passen. Tot mijn grote spijt moesten we het eiland Koh Chang schappen, te ver weg en heel moeilijk om er te geraken. Na een budgetcalculatie besloten we ons ook eens aan n fan-kamer (ventilator only) te wagen ipv airco-kamer. En zo kwamen we dus terecht op ons laatse eiland van de reis, koh Tao, waar ik vanop het houten terras van ons houten hutje de plaatselijke bevolking (lees: 90procent europeanen) zit te begluren. Tussen de palmbomen heen zie ik de azuurblauwe zee en weet ik dat we het hier goed naar onze zin zullen hebben.

So all I can say : NO TROUBLES IN PARADISE

Een bruin Anneke groet u en zie u in het Noorden van Thailand op 26 juni.

Ps. We hebben n beetje problemen met het uploaden van onze foto's. Dus het deel dat online staan, is slechts n klein deel. Ik denk dat jullie beter wachen tot ik terug in het land ben.

Thailand : episode 2

Ondertussen aangekomen op Railay, onze 4de stop. Het weer wordt steeds beter, het uitzicht steeds paradijslijker en ons velleke steeds bruiner.

Onze 4 dagen phuket zijn heel goed meegevallen, lekker druk bezig geweest maar ook voldoende kunnen uitrusten. We zijn samen op safari geweest waar ik me dus degelijk op een beest van nen olifant gewaagd had. Ikke met schrik op de grootste olifant van allemaal gekropen en die steph maar lachen met mij. Uiteindelijk viel da olifantrijden best wel mee en begon ik er zelf van te genieten. Hij nam ons mee door het regenwoud en de rivier en poseerde ook ff met ons op de rug voor n lange fotosessie. Ik hupte na 30min met al mijn lenigheid van da beest en bedankte hem voor de leuke rit.

Onze laatste dag in phuket pakte we n tuk-tukske (taxi) richting Patong Beach (lees: salou - n grote toerische party town). Wij gingen er niet om te feesten maar om te shoppen en we gingen er ook wild ze :-) "good price for you, boetifoel laty, good price for you, special price" kregen we om de 2 min te horen. En inderdaad we kregen best altijd nen goede prijs want afdingen daar zijn we goed in e. We gaan door tot als we het hebben ze. We spreken nu zelf al Thai-Engels, en als ze dat niet verstaan dan leggen we het wel uit met gebaren ... en dit samen leidt tot heel hilarische situaties!

Voor we warm, zwoel phuket verlieten heb ik ook nog iets geks gedaan. Ik heb 4 vrouwen voor 2,5u aan het werk gezet met als resultaat 133 vlechtjes in mijn haar! Miss afrika is back! Die vlechtjes zijn het best waar ik hier al voor betaald hebt, want dat is zo handig met dit warm weer, alweer haarzorgen minder.

Van phuket naar de wereldbekende Phi Phi eilanden doorgereisd. We hadden grote verwachtingen want iedereen sprak daar toch met veel lof over ... maar of het nu aan die Tsunami lag of aan ons, we waren niet echt onder de indruk. Hoewel .. rond 3u in de namiddag besloten om te wandelen naar "the view point", wat volgens het madammeke van het restaurant "n easy walk" was. Ja mijn gat, ik had al lang niet meer zo n inspanning gedaan ze. 450 trappen naar omhoog, keistijl en vooral keiwarm! Het zweet liep zo van ons. Onderweg kwamen we n oud ventje van 75jaar tegen, die nog behoorlijk fit was en hij begeleidde ons naar boven met onderweg de nodig uitleg over bomen, planten, phi phi en jaja die vreselijk tsunamie (die het hele eiland plat legde). Het uitzicht boven was zo indrukwekkend. Je had er n overzicht over de hele baai. En terwijl we daar zaten werden we ook betrapt op ons nederlands roddelen. Je vraagt nu "hoe bedoel je?". Wel, zat daar wel geen belg met een thais vrouwtje ook te genieten van het uitzicht, en wij hadden al zo lang gn belgen tegengekomen dat we niet meer gewoon waren dat de mensen om ons heen ons verstaan! Dus n leuk klapke gedaan, met blijkbaar n kenner van thailand uit Brussel.
Het eiland staat vol en vol met hotels, restaurant en bar en ze zijn nog steeds aan het (herop)bouwen. Het is er dus wel leuk shoppen en uiteten met prachtig zicht op het water en er heerst er bovendien ook wel n hevig nachtleventje. 's avond is het er dus supergezellig, overdag nogal smelly, vuil en gewoontjes. Toch, ons plan van 1 nacht te blijven werd verlengd tot 2 nachten omdat we n boottocht wouden doen langs de omliggende eilanden. Dit was wel prachtig! Snorkelen tussen al de vriendjes van Nemo en zonnen op de witste stranden, zwemmen in de helblauwe zee. Waauw een dag om te koesteren. Voor we de volgende dag op de boot sprongen naar eiland nummer 2 slopen we nog snel ff binnen in het zwembad van n mega mooi resort, waar bovendien de amerikanen verbleven die we de dag ervoor hadden leren kennen. We proberen lekker sociaal te zijn zodat ons goed getraind Engels uit Australie niet verloren gaat in Thailand. Later die dag bracht de princess railay ons naar Railay, waar Bob Marley nog naleeft. Het eiland is zo prachtig van natuur, heel anders dan we gewoon zijn in de boekskes, maar oh zo mooi. De westkant is mangrove, de oostkant is pracht witstrand omgeven door hoge rotsen. Het eiland is bekend voor rotsklimmen en hoewel dat niet zo mijn ding is heb ik gisteren toch iets gedaan waar ik behoorlijk fier op ben. Het groepje Amerikanen die we op onze eerste avond leerde kennen nam ons mee op n wandeling naar het Lagoon. Wij dachten, lijk elke normale mens zou denken, n wandeling langs n pad ofzo. Nee, nee gingen wij daar ff klimmen. Keistijl omhoog, met enkel de bomen, rotsen en n touw om u aan vast te houden. Eenmaal boven moesten we ook keistijl naar beneden. Behoorlijk scary voor iemand met beetje hoogtevrees als ik. Dus ff met tranen en al mijn angsten overwonnen, maar het was wel de moeite want het Lagoon was prachtig. De weg terug ging iets vlotter dan het gaan, want we konden ons toen al iets meer "onervaren" noemen. Na de wandeling meteen met kleren en al (want die zagen er niet uit) in de zee gesprongen en lekker lang genoten van het warme water.

Zo zie je maar lieve lezertjes, we weten ons hier wel te vermaken. Het is hier zo hard genieten, vooral de avonden zijn zalig: lekker chillen in bob marley stijl met n cocktail in de hand en zicht op zee. Morgen is het alweer tijd om Railay te verlaten en reizen we door naar Koh Samui (alweer n eiland).

Ik heb het hier maar kort gehouden, maar wil je meer lezen surf dan ff naar Steph haar blog, zij vertelt u met plezier meer over onze thailand avonturen.

Ik geef jullie snel nog een dikke zoen en spreek jullie later!

MWA x

ps. FOTOS ONLINE

Thailand

Maandag 9 juni ...

... het werd een emotioneel afscheid. De hele familie kwam mee naar the airport, iedereen hield zich sterk, tot dat annie begon te wenen. Ik kon me toen ook niet meer inhouden... er werden zoveel leive woorden gezegd, zoveel dikke knuffels gegeven en zoveel zoentjes uitgedeeld. Maar voor ik helemaal uitbarste in tranen liep ik de luchthaven binnen ... maar TE LAAT! Het was alsof al ed tranen van de voorbije 8 maand naar buiten stroomden. Ik heb ff 5 min moeten bekomen voor ik verder kon gaan met leven. Tijdens het wachten op het vliegtuig en de tranen door (jaja er waren nog steeds tranen) stuurde ik als een gek smsjes naar iedereen en belde ik voor de laatste x naar de familie Morris. De kindjes waren keilief en Leanne wist me het blijde nieuws te vertellen dat ze een 4de kindje verwachten. Ze voegde er ook meteen aan toe dat ik nu nog meer welkom was als au pair :-) Dus ik heb meteen een reden om terug te gaan ... en ik was nog niets een vertrokken!

Tijd om aan boord te gaan. Het vliegtuig zat half vol dus ik had 3 zetels voor mij alleen. Wat een luxe! Toen we in de lucht gingen stroomde de regen over mijn raampje en de traantjes liepen alweer over mijn wangen. Daar, helemaal alleen in het donkere vliegtuig nam ik afscheid van Sydney, Australie n de beste tijd van mijn leven.. en het deed verschrikkelijk veel pijn ...

Maar al gauw kon ik mijn gedachten verzetten want ik had Steph beloofd om de 'lonely planet' te lezen. Dus ik installeerde mijn over mijn 3 zetels, haalde onze planning erbij en verdiepte mij in de thaise cultuur. Ver kwam ik niet, want het was al gauw etenstijd. Nadien probeerde ik een combinatie van tv kijken, slapen en muziek luisteren, niet echt succes vol. Toch sukkelde ik ergens, lang uitgerekt en met n sjorske op mij, in slaap voor 30min tot plots het ... turbulentie, ja lap, alweer geen slaap! Zonder slaap kwam ik dus aan in Bangkok. Daar verliep alles vlotjes. Bij toeval vond ik het hotel busje en werd ik iets voor middernacht afgezet aan queens garden resort, waar ik vereenigd weer met mijn spoony!

De volgende ochtend bracht een taxi ons naar Bangkok center en dropte ons af aan n fameuse shoppingcenter. Amaai die 2 chicas hier werden GEK! Alles is hier massas goedkoop, we konden we het hele gebouw leegkopen. Maar we hebben ons kalm gehouden en het bij zonnebrillen, jeans, slippers en n kleedje gehouden. We hadden niet echt veel tijd want we moesten onze vlucht naar phuket halen. Dus sprongen we terug in n taxi richting hotel, de taxi chauffeur was nogal onder de indruk van onze schoonheid en starte dus n heel grappige conversatie in nog grappiger engels. Ook in het hotel zagen de dienstjongens ons wel zitten want ze waren bijna aan het vechten om onze zak te dragen en ons naar de aiport te voeren. We hebben ze dan maar beloond met n foto van ons :-)

Op de airport hadden we nog wat tijd over, dus hebben we meteen de tijd besteed aan het boeken van onze komende 4 dagen. Met op de planning: rondrit by private car in phuket (we bezoeken alle lokale fabrieken van juwelen, stenen, parels, fruit enz). De dag erna gaan we op olifantensafarie en 2 dagen later gaan we met de boot naar de phi phi eilanden. De rest van de dag vullen we met zonnen, aan het zwembad liggen, strandwandelen en kleine stadjes bezoeken.

Stiekem moet ik wel toegeven dat we hier wel leven als nen koning. Maar ik heb daar precies geen probleem mee. Het weer zat vandaag niet zo mee, nogal bewolk en hier en daar n bui. Maar het blijft wel altijd warm en zwoel, dus zwemmen is geen probleem.

De tijd is op, ik groet jullie!
tot de volgende xxx